Je bent hier:

Zware metalen

Zware metalen

Antwerpen, 13 mei 2013 - Als er zoiets zou bestaan als de ‘Nobelprijs voor grootse tuinverwezenlijkingen’, dan zou die dit jaar naar mij gaan, voor mijn geniale playlist ‘metal & punk’ op de muziekstreamingsite Grooveshark.

Het was groot nieuws in de mainstream media. Knack, De Morgen, Metro, allemaal namen ze het bericht over: ‘Planten houden van Black Sabbath’ (voor wie na de jaren 1970 geboren is: Black Sabbath is de heavy metal band rond zanger – en nu dus ook tuingoeroe – Ozzy Osbourne). Wil je je planten flink laten bloeien, dan kun je voortaan de adviezen van Bartel ‘kakken in de natuur is een absolute aanrader’ Van Riet en Wim ‘tuinieren lost alle wereldproblemen op’ Lybaert (pagina 16 in het meinummer van Seizoenen van 2013) links laten liggen en meteen luisteren naar het gespierde tuinadvies van Alex Agnew, presentator van De Zwaarste Lijst op Studio Brussel en de frontman van de metalband Diablo Blvd.

Waar ging dit belangrijke tuinnieuws over? Chris Beardshaw, in het Verenigd Koningkrijk bekend van tuinprogramma’s als The Flying Gardener, bracht op de radio verslag uit van een test die hij uitvoerde om de impact van diverse muziekstijlen op planten te meten. Zoals de bink Bartel Van Riet Koen De Bouw deed verbleken als een preistengel, steekt Chris Beardshaw met zijn priemende blauwe ogen naar verluidt het Britse biologische tuinicoon Monty Don naar de kroon. Maar wat heeft hij precies gedaan? In vier serres kweekte Chris Beardshaw incalelies (Alstroemeria): in de eerste serre bleef het stil, in de tweede speelde klassieke muziek, in de derde werden de planten getergd met de muziek van Sir Cliff Richard (plantenmishandeling?) en in de vierde serre weerklonken de stimulerende drums, bassen en riffs van Black Sabbath.

‘We bombardeerden de serres met muziek gedurende de hele levenscyclus van de planten. We onderzochten het voorkomen van ziektes, de afstand tussen de knopen, hoe rijk de planten bloeiden, etc.’, citeerde de Britse krant The Guardian de gediplomeerde tuinkenner op haar website. Het niet zo verrassende resultaat: de lelies in de stille serre groeiden goed, de planten in de ‘klassieke serre’ bleven door de geluidsgolven kleiner, maar ze vertoonden meer bloei en kregen minder ziektes. De gelukkige planten die luisterden naar de classics van Black Sabbath bleven het kleinst, maar kregen de mooiste bloemen en waren het beste bestand tegen ziektes. Hoe verging het de jammerlijke incalelies in Sir Richard’s serre? Het hoeft niet te verbazen dat zij zelfs het einde van het experiment niet haalden. Conclusie: wie altijd al dacht dat liefhebbers van heavy metal planten waren, heeft een punt.

Maar helaas, net zoals dat zo vaak gaat met wetenschappelijk onderzoek, roept ook dit experiment van Chris Beardshaw meer vragen op dan het beantwoordt: moet je om dieppaarse bloemen te krijgen Deep Purple draaien? Groeit het gras beter op Graspop dan op Pinkpop? In welke bodem kun je het beste een moshpit planten? Staan er straffen op het folteren van flora met folk? Sluit live muziek beter aan bij een ecologische leefwijze? Moet je om te experimenteren met techno toelating vragen aan de bio-ethische commissie? Is het een goed idee om tieners met gitaar en versterker in de serre te laten repeteren? Vermindert een dosis Cradle of Filth de mestbehoefte? En last but not least: hoe zit het met SABAM?

Bart Coenen

Advertenties

Boeken van Velt

Ledenvoordelen

  • 6 keer per jaar ons tijdschrift Seizoenen
  • Leuk welkomstpakket
  • Korting op boeken van Velt
  • Korting in ruim 150 bio- en ecowinkels
  • Grote korting met onze jaarlijkse Velt-zadenactie
  • Uitnodigingen voor interessante activiteiten in je buurt
  • Toegang tot het online Seizoenen-archief
  • Je ontvangt onze tweewekelijkse nieuwsbrief

Word lid