Je bent hier:

Wetenschappers, boeren en overheid moeten er samen werk van maken

Wetenschappers, boeren en overheid moeten er samen werk van maken

Antwerpen, 30 mei 2011 - Verschillende middenveldorganisaties* klagen het schrijnend gebrek aan een breed maatschappelijk debat over de toekomst van onze landbouw aan en roepen Minister-president Kris Peeters op om hier dringend werk van te maken, samen met wetenschappers, politici, boeren en het middenveld. Een neutraal instituut met een brede visie moet dit debat modereren. Deze organisaties ijveren voor een duurzame landbouw zonder ggo’s. Ze betreuren de wijze waarop de actie van Field Liberation Movement gisteren is verlopen.

Binnen het enge wetenschappelijke kader lijkt de ggo-proef helemaal te kloppen: het gaat enkel om een proef, het zoekt een oplossing voor de aardappelplaag, het gaat enkel over universitair gestuurd onderzoek. Wat kan daar nu mis mee zijn? Vanzelfsprekend distantiëren deze wetenschappers zich van commerciële ggo’s en voelen zij zich als wetenschapper uitgedaagd om een oplossing te vinden voor dit aardappelprobleem. “Dit discours van de ‘wetenschappelijke neutraliteit’ is begrijpelijk, maar zo’n belangrijke ontwikkeling zoals ggo’s en de toekomst van de landbouw overstijgt de ivoren toren van de wetenschap,” betogen de organisaties, “het betreft mensen zoals jij en ik, het betreft onze hele maatschappij, onze economie, ons milieu.” Het ggo-onderzoek is niet onbesproken: 65% van de Belgen is geen vragende partij voor ggo’s. De Bioveiligheidsraad keurde uiteindelijk de veldproeven goed, maar de experten van deze raad waren het onderling niet eens.

Ondertussen geeft de overheid veel geld uit aan wetenschappelijk onderzoek over ggo’s. Een bredere visie over de toekomst van de landbouw ontbreekt compleet. De overheid wedt op één paard; dat van de ggo’s. De prioriteiten voor landbouwonderzoek worden boven de hoofden van de boeren beslist. Dat dezelfde boeren vaak zelf al oplossingen hebben voor bijvoorbeeld de aardappelplaag, wordt steeds deskundig van tafel geveegd. “We willen geen debat dat meteen verzandt in pro en contra van ggo, maar juist werkelijk samen nadenken over welke toekomst we willen voor onze landbouw,” stellen de organisaties. Het is aan Minister-president Kris Peeters om een gefundeerd onderzoeksprogramma te subsidiëren dat de toekomst van de landbouw in de brede zin vormgeeft. “Wij stellen een langdurig transitietraject voor zoals de overheid op andere gebieden al onderneemt. Zo kunnen overheid, wetenschappers en landbouwers samen zorgen voor een duurzame, efficiënte, toegankelijke en economisch leefbare landbouw,” concluderen de organisaties met een concreet voorstel.

*De middenveldorganisaties: BioForum Vlaanderen, Vredeseilanden, Bond Beter Leefmilieu, Velt, Wervel, Landwijzer

Voor meer informatie kan u terecht bij:


"Ik ben boer, bioboer en ik teel aardappelen"

Een praktijkgetuigenis van bioboer Jelle Jacobs, 't Goed ter Heule, Lauwe.
Naar aanleiding van de recente heisa rond ggo-aardappelen had ik jullie graag een en ander verteld over mijn ervaringen op het veld. Ik wil mijn verhaal uit de praktijk brengen over hoe ik met de bodem, de aardappel en de aardappelplaag (Phytophthora) omga.

Eerst kort wat meer info over de aardappelteelt en zijn plaag.
In België wordt ongeveer 65.000 hectare landbouwgrond met aardappelen beteeld. Meer dan de helft van dit areaal wordt beteeld met de variëteit Bintje. Bintje wordt op natuurlijke wijze veredeld waarbij vooral geselecteerd wordt op opbrengst en eigenschappen voor industriële verwerking. Eén groot nadeel: de Bintjes scoren zeer slecht op vlak van plaaggevoeligheid, ze worden met andere woorden zeer snel ziek. (Phytophtora is een schimmel die zich eerst op het blad ontwikkelt en in een later stadium doorgroeit naar de knol met rotte aardappelen tot gevolg.) Nog anders bekeken zou je kunnen stellen dat de belgische boeren op grote schaal de aardappelplaag kweken. Om toch de nodige opbrengst te halen moet een gangbare boer vanaf juni gemiddeld wekelijks sproeien om de ziekteverschijnselen en verdere ontwikkeling van de ziekte onder controle te houden.

Hoe doe ík dat dan, als biologisch boer?
Ik teel Toluca aardappelen (0,5 hectare) die via biologische veredeling resistentie verkregen hebben tegen de aardappelplaag. Mijn Toluca aardappelen worden half april geplant. In het beginstadium bewerk ik de aardappelen twee maal met een wiedeg. Wanneer het loof stevig begint te groeien, aard ik de aardappelen in drie fasen aan totdat ze op een aanzienlijke aardappelrug groeien. Deze vijf bewerkingen gebeuren met een machine achter ons tractortje en zorgen er voor dat het aardappelveld onkruidvrij blijft. Dan is het wachten op de oogst. Einde verhaal. Geen onkruidbestrijdingsmiddelen, geen fungiciden (schimmeldodende sproeistoffen) komen er aan te pas.

Begin september 2010 hebben we de aardappelen uitgereden. Een mooie oogst die zelfs onze gangbare buur-collega de wenkbrouwen deed fronsen. Hij had ongeveer vier hectare Bintje staan. Bintje moet nog langer op het veld blijven staan om zijn hoge opbrengst te halen. Het natte najaar heeft er voor gezorgd dat twee hectare niet kon gerooid worden. Meer dan 100.000 kg aardappelen heeft hij nooit geoogst en zorgen nu voor problemen in zijn maïsperceel. Dit jaar heb ik opnieuw Toluca geplant. De bodem heb ik zoals elk jaar minimaal bewerkt en niét geploegd. In combinatie met runderstalmest en compost stimuleer ik zo het bodemleven, zorg ik voor humusopbouw en verhoog ik de draagkracht en het waterabsorberend vermogen van de grond. In dit droge voorjaar heb ik nog maar weinig aardappelpercelen gezien die dezelfde vitaliteit en groeikracht uitstralen als mijn Toluca-aardappelen.

Ik verzorg de bodem met mest en compost, bewerk haar verstandig en zorg dat er een vitale en weerbare aardappel op groeit. Mochten de financiële middelen die momenteel naar ggo-onderzoek gaan, geïnvesteerd worden in diepgaand biologisch onderzoek omtrent veredeling, bodemvruchtbaarheid, duurzame bodembewerkingen… dan zouden ggo’s het nieuws niet halen. Het ontwikkelen van een ggo aardappel is mijns inziens enkel symptoombestrijding om een anonieme, grootschalige landbouw in stand te houden. Een landbouw van monoculturen, te lage prijzen en bodemverwaarlozing die geen respect heeft voor de boeren en hun vakmanschap die al generaties wordt doorgegeven en bijgestuurd. We moeten volgens mij streven naar een landbouw die dicht bij de mensen staat en waar alle mensen bij betrokken zijn. Een landbouw met diversiteit aan gewassen, een gezonde, vruchtbare bodem en duurzame ondernemers.

Laten we er samen voor gaan!
Jelle Jacobs, www.tgoedterheule.be

Advertenties

Boeken van Velt

Ledenvoordelen

  • 6 keer per jaar ons tijdschrift Seizoenen
  • Leuk welkomstpakket
  • Korting op boeken van Velt
  • Korting in ruim 150 bio- en ecowinkels
  • Grote korting met onze jaarlijkse Velt-zadenactie
  • Uitnodigingen voor interessante activiteiten in je buurt
  • Toegang tot het online Seizoenen-archief
  • Je ontvangt onze tweewekelijkse nieuwsbrief

Word lid