Je bent hier:

Velt

Steun Velt tijdens de 'Warmste Week'

Reacties (0)

Tijdens de ‘Warmste Week’ van Studio Brussel wordt er geld ingezameld voor meer dan 850 goede doelen, waaronder Velt. Wil je graag je steentje bijdragen en de werking van Velt steunen? Dat kan! Spreek je collega’s, vrienden of vereniging aan en organiseer samen met hen een taarten- of wafelenbak, een heerlijke soepverkoop of een spannende zoektocht. Uiteraard zijn ook andere leuke acties meer dan welkom!

Waarom Velt?

Met deze geldinzameling steun je niet alleen de dagelijkse werking van Velt, maar draag je ook bij aan het behoud van de biodiversiteit. Door ecologisch tuinieren te promoten en campagne te voeren tegen het gebruik van pesticiden kunnen we namelijk streven naar een grotere variëteit aan fauna en flora. En dat is niet alleen belangrijk voor de natuur, maar ook voor het welzijn van de mens.

Ik wil meedoen!

Doe je mee? Fantastisch! Surf snel naar de website van Music For Life en klik op “Ik wil een actie opzetten”. Kies daarna “Velt vzw, Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren” uit de lijst met goede doelen en vul je gegevens in. We willen je nu al bedanken voor je inzet en hopen samen met jou op een geslaagde actie!

Logo Warmste Week

Velt tegen ophokken van kippen van particulieren

Reacties (0)

Het FAVV (Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen) formuleerde onlangs enkele aanbevelingen voor particuliere kippenhouders als bescherming tegen vogelgriep. Dit om contact tussen pluimvee onderling en met andere besmettingsbronnen, zoals trekvogels, te vermijden. Velt plaatst enkele kanttekeningen bij deze aanbevelingen. Geert Gommers, diensthoofd Kennis bij Velt en auteur van het kippenboek Kippen in de tuin, legt uit waarom:

  • Aanbeveling – ophokken: ‘Sinds 21 november is het ophokken van pluimvee verplicht voor professionele pluimveehouders en ook particuliere kippenhouders krijgen de raad om dit te doen. Maar kippen die gewend zijn om buiten in een grote ren rond te lopen en plots in een klein hok moeten leven, raken overgevoelig. Als je hun vrijheid afneemt dan kunnen ze agressief worden en elkaar zelfs doodpikken.’
  • Aanbeveling – afscherming: ‘Een andere aanbeveling voor particulieren is de kippen afschermen van wilde vogels. Hiervoor zou je de buitenren met een gaas moeten overspannen. Maar bij een grote ren met bomen en struiken, de natuurlijke biotoop van een kip, is dat bijzonder moeilijk. Veel andere mogelijkheden om deze aanbeveling op te volgen zijn er niet.’
  • Verplicht – geen eten en drinken in de openlucht: ‘Iedereen – ook particulieren – wordt verplicht om kippen geen eten en drinken te geven in de openlucht. Dit om contact met wilde vogels te vermijden. De voederbak van een kip staat sowieso beter in het hok, maar de drinkbak niet. Kippen morsen namelijk tijdens het drinken en de strooisellaag in het hok kan dan nat worden. Ideaal is dus om een drinkbak onder het afdak buiten te zetten.’

‘Voor Europa tellen alleen de economische belangen’

Velt stelt zich vragen waarom kippen geen griepvaccinatie krijgen. ‘Praktisch gezien is het niet moeilijk’, stelt Geert Gommers. ‘Het vaccin kan toegediend worden via het drinkwater of via een prik. Het probleem is de ontwikkeling van een juist vaccin, want net zoals bij het griepvirus bij mensen zijn er veel types waarbij behoorlijk wat genetical shift and drift mogelijk is. Het is dus niet eenvoudig om een doeltreffend vaccin te verkrijgen, maar onmogelijk is het niet.’

Maar wat is dan de hoofdreden waarom kippen geen vaccinatie krijgen? ‘Die is puur economisch. Onder druk van een aantal landen heeft Europa gekozen voor een niet-vaccinatiebeleid tegen heel wat besmettelijke ziekten. Als kippen niet gevaccineerd zijn, dan zijn ze volledig vrij van het virus en hebben ze een hogere gezondheidsstatus. Dat betekent betere exportmogelijkheden voor de kippenhouders.’

Dit verklaart de strikte maatregelen en de kadaverdiscipline waarmee de overheid rigoureus ruimingen uitvoert. ‘In de nadagen van de vogelpestcrisis in 2005 werd geopperd om in de toekomst vaccinatie, bijvoorbeeld in een zone rond een besmet bedrijf, toe te passen. Nu bijna 10 jaar later is daar nog niets van in huis gekomen. “Als we maar flink genoeg tekeer gaan, raken we het virus wel kwijt” blijft het motto van de overheid. En deze beleidskeuze is een gevolg van de evolutie waarbij men de kip of het ei uitsluitend als economisch object ziet.’

(C) Foto: Velt

Ophokplicht voor kippen

40 jaar Velt: samen eco-actief

Reacties (0)

Vol enthousiasme willen we vertellen over Velt. Veertig jaar jong is ze, onze vereniging. Wij zijn met 14.500. We zijn samen, we zijn eco en we zijn actief. Drie woorden waarachter een wereld van ideeën en belevenissen schuilgaat. Drie woorden waaraan stukjes verleden, heden en toekomst van Velt kunnen vastgeknoopt worden.

Samen

De spirit om samen dingen te doen, dat is typisch voor Velt. Hierdoor stralen mensen van vreugde, voldoening en trots. Het beeld op de cover van de feestbrochure van Seizoenen spreekt voor zich. Meer dan ooit zijn mensen samen aan het tuinieren of koken en dat geeft een mooi gemeenschapsgevoel bij Velt. De pioniers uit de beginjaren herkennen ongetwijfeld dat gevoel om samen één lijn te trekken. AMSAB, de beheerder van ons archief zegt hierover: ‘De visie van Velt was pluralistisch; alle meningen over wat biologische land- en tuinbouw hoorde te zijn, kwamen zonder onderscheid aan bod. Vanaf de eerste jaren was Velt een succesverhaal. Het aantal leden en het aantal afdelingen steeg spectaculair. De vereniging was ambitieus: ze wilde alle telers bereiken, zowel professionele als amateurs.’

Ambitie en openheid voor verschillende meningen, kenmerken Velt nog altijd: al wie ecologisch de handen uit de mouwen wil steken in tuin of keuken, thuis of in de buurt, is welkom bij ‘de Velt’, zoals de ‘oude rotten’ onze beweging nog altijd noemen. Een jubileum is een moment om stil te staan en achterom te kijken. Tegelijkertijd kijkt Velt vooral vol vertrouwen naar de toekomst. Zoals de Velt-pioniers 40 jaar geleden pionieren we vandaag in samentuinen, permacultuurtuinen, volkskeukens of stadslandbouw… We brengen nieuwe ideeën in de praktijk, leren en experimenteren en dat gebeurt weleens met vallen en opstaan. Maar dat mag. Het zijn initiatieven die er toe doen en waarbij iedereen de kans krijgt om mee te doen, informeel en gezellig.

Eco

In Velt hebben amateur- en professionele telers ruim 10 jaar lang samengewerkt om al experimenterend, schrijvend en docerend de ‘biologische landbouw’ te ontwikkelen, inclusief een biologisch garantielabel en bijbehorende lastenboeken en controles. De kennis werd in 1982 gebundeld in het Handboek Ekologisch Tuinieren [sic], waarvan er sindsdien ruim 50.000 zijn verkocht. Ons handboek is wijd en zijd bekend bij tuiniers, tot diep in Nederland krijgen we te horen: ‘Oh ja Velt, jullie hebben toch dat geweldige boek gemaakt, he?’ Ja, hoor! En er is goed nieuws, want het boek werd in 2014 grondig herwerkt, met actuele kennis en nieuwe illustraties. We blijven wel trouw aan het oorspronkelijke boek: een vuistdikke no-nonsense bijbel voor de ecologische moestuinier.

Gaandeweg groeiden de amateur- en de professionele werking uit elkaar. Een nieuwe beleidstekst bakende in 1994 de prioriteiten duidelijk af. Velt moest zich focussen op de verdediging van consumentenbelangen, de ondersteuning van de afdelingen en de opleiding van lesgevers. Alles wat met labels, controle en certificatie te maken had, stootte Velt af. Die Velt-loot is intussen uitgegroeid tot een bloeiende professionele biosector, gedragen door BioForum Vlaanderen.

Eco is natuurlijk meer dan de moestuin. In de levensloop van Velt komen er stap voor stap domeinen bij. Vrijwilligers schreven een ecologische visie op de siertuin, echt baanbrekend werk en nog altijd actueel, want tot op vandaag ligt er een grote uitdaging in de ‘niet-eetbare tuin’. Daar loopt het nog altijd de spui(t)gaten uit wat kunstmest- en pesticidengebruik betreft, tot groot verdriet van bijen en van het biodiverse tuinleven. Kennis over ecologisch openbaar groen? Velt leverde een gewaardeerde bijdrage en ijvert voor nul-pesticidengebruik. Ecologische voeding kreeg zijn eigen bijbel in 1994 en in de periode van de vele voedselschandalen (varkenspest, dolle koeienziekte, dioxinecrisis) toonde Velt aan veel gezinnen en scholieren de weg naar een gezond en duurzaam voedingspatroon.

Aan de grondslag van de zeer praktische Velt-adviezen voor ecologisch leven in huis, keuken en tuin, vind je visie en waarden. Velt promoot ecologie bij mens en samenleving. Misschien ervaar ook jij ‘eco’ als levenskunst, iets om van te genieten en te delen met je vrienden. Verstilling, rust, nieuwe energie … dat is wat velen vinden boven kookpan of plantbed. Maar eco is misschien ook een mening waarvoor je wilt opkomen, die je wilt uitdragen. Leven met een kleine ecologische voetafdruk en een directere voeling met de aarde. Zorgen voor die aarde en je directe omgeving, zorgen voor elkaar en je buurt. Zorgen voor het ‘eerlijke aarde aandeel’: niet te veel beslag leggen op water, voedsel en grondstoffen van mensen elders in de wereld.

Actief

Actief zijn betekent bij Velt in de eerste plaats de handen uit de mouwen steken, met gezond verstand tuinieren, koken en leven. Maar ook activisme, opdat de dingen veranderen. Het recht op voedsel is wat Velt drijft. Niet het recht om voedsel te ontvangen, maar het recht om voedsel te produceren. Mensen moeten zich kunnen uitspreken over wat hen belemmert en onrecht kunnen aanklagen.

Doorheen de jaren is Velt blijven vertrekken van de ecosystemen als basis van alle leven, en dat met de nodige strijdvaardigheid en moed, zéker in de beginjaren. Zo vertelt Velt-grondlegger Jan Heymans over zijn pioniersjaren: ‘Op de tuinbouwschool begon ik in de lessen andere accenten te leggen, ik vertelde over biologisch tuinieren. Bij de jongens kwam dat vrij goed over, maar niet altijd bij de vaders, die thuis een bedrijf hadden. Sommigen legden weleens klacht neer bij de directeur, onder de dreiging hun zonen naar een betere school te sturen, zodat ik dan op het matje werd geroepen.’

Dat was in de jaren ’50 van de vorige eeuw. Dergelijke moed voor de ecologische zaak, wie van ons heeft die vandaag nog? We weten wat er moet gebeuren, nu nog maken dat het er écht komt. We zijn al goed op weg. Velt bouwt als beweging overtuigd mee aan een wereldwijd netwerk van kleine groepen die weten dat het anders moet en kan. Een netwerk dat zich spiegelt aan hoe bijen bestuiven en micro-organismen zorgen voor een levende bodem. Een netwerk dat mensen met elkaar verbindt en veerkrachtig maakt. Wat ons weer bij een Velt-tuinwijsheid brengt: we willen een veerkrachtige tuin, want veerkracht zorgt voor een vlotte natuurlijke aanpassing aan veranderende omstandigheden.


Fotoverslag: '40 jaar Velt' - Felixpakhuis in Antwerpen


Presentatie '40 jaar Velt' door Amsab

(C) Foto: Bo Heymans

40 jaar Velt (Foto: Swa De Heel)

Stem 'Samentuin' tot Woord van het Jaar

Reacties (0)

Taal leeft en is voortdurend in verandering. Dat brengt Van Dale Uitgevers elk jaar op een ludieke manier in beeld met de verkiezing van het 'Woord van het Jaar'. Velt is blij met de nominatie van de door ons bedachte term 'samentuin' (binnen de rubriek lifestyle).

De Velt-redactie vroeg Lieven David, coördinator van het project en bedenker van het woord, om een reactie.
Lieven David: "Goh, was ik dat? Hoe ik erbij kwam? In ieder geval: het was de bedoeling dat ik aan een project van Vlaams-Brabant een nieuwe handleiding voor ecologische volkstuinen zou koppelen. Op een dag werd ik wakker met het idee van een website in de plaats van een handleiding op papier. Maar wie 'samentuinen' heeft bedacht? Een gat in mijn memorie."

Geert Gommers, diensthoofd Kennis bij Velt, weet meer:
"We wilden ons onderscheiden van de klassieke volkstuin, maar ‘Ecologische gemeenschapstuin’ en ‘ecologische groepsmoestuinen’ zijn aan de lange kant. Samentuinen, wel degelijk een idee van Lieven, leek ons de beste optie omdat het goed benadrukt dat het gaat over ‘samen dingen doen’ en tuinieren."

Toch zegt 'samentuinen' niet meteen dat het over een ecologische tuin gaat.
Geert Gommers: “Dat klopt en het ecologische aspect is voor Velt natuurlijk wezenlijk. Het volgt dan ook bij de realisatie van de samentuinprojecten. Daar ligt de focus op zowel ecologisch tuinieren als samen tuinieren. Het ontbreken van ‘bio’ of ‘eco’ in de term heeft als voordeel dat je met ‘samentuin’ iedereen met enige interesse in samen tuinieren aanspreekt. Ook mensen die er nog niet bij stilgestaan hebben hoe ze dit dan precies willen doen."


Woord van het Jaar

Verslag Velt-studiedag: 'Te gebruiken vanaf...'

Reacties (1)

(Verslag door Geertje Meire) Na deze studiedag ben je ervan doordrongen: voedselverspilling gebeurt in de hele productieketen, van op het veld tot in de keuken. Elk van ons kiepert – onnadenkend? - jaarlijks kilo's eetbaar voedsel in de vuilbak. We horen het tot vervelens toe: wereldwijd gaat een derde van de wereldwijde voedselproductie verloren. Dat is maar liefst 1,3 miljard ton eten.

Verspilling komt overal voor

We starten met feiten, cijfers en definities. De overheid riep in 2011 de Interdepartementale Werkgroep Voedselverlies tot leven. Kris Roels is er beleidsondersteuner en loodst ons door de bestaande overheidsmaatregelen om voedselverspilling tegen te gaan. Verdeling via voedselbanken, kleine aardbeien verwerken tot confituur, en overschotten gebruiken in diervoeding of als grondstof voor industrie zijn er enkele.

Verspilling komt overal voor, maar het verschil tussen arme en rijke landen zit in de plaats van verlies: in de arme landen is dat voornamelijk bij de oogst en de bewaring, in de rijkere gebieden hoofdzakelijk op het einde van de voedselketen. Bij de consument dus. In Europa zo'n slordige 43 procent van het totale verlies. OVAM deed een heel 'smerige' meting door de inhoud van de vuilniszakken te ontleden. Een rekensom leerde dat 12 procent van de inhoud voedselgerelateerd was, vaak nog in verpakking zat en soms was de houdbaarheidsdatum nog niet verstreken...
De impact van verspilling is al even choquerend: verspilling tegenover de oprukkende armoede, de hoge milieu-impact van voedsel, de financiële verliezen...

Toch eindigt Kris bewust positief. Kunnen we voedselverspilling tegengaan? Ja, dat kan! Hij noemt succesvolle acties. Het project 'Zero Food Waste', waarbij onverkochte etenswaren van Delhaize verdeeld worden aan mensen in armoede, blijft het meeste hangen. Dat er vele acties mogen volgen, want Europa ambieert een halvering van het voedselverlies tegen 2020.

Ons eetgedrag verklaard

Dan volgt een andere invalshoek: voedselverspilling gezien door de ogen van de psychologe: Ingrid Hofkens van de Katholieke Hogeschool Leuven. Zij beantwoordt de vragen die dagvoorzitter en Velt-directeur Jan Vannoppen haar stelt. Ingrids presentatie zit weliswaar vol slides die doen glimlachen, doch de aangehaalde zaken over ons eetgedrag, onze voedingskeuzes en -gewoontes, zijn stuk voor stuk confronterend en pijnlijk herkenbaar. Grootste inzicht van de dag voor mij is dat te veel eten in feite ook een vorm van verspilling is. Daardoor slaan we energie op die we eigenlijk niet nodig hebben en waardoor we dure apparaten of fitnessabonnementen nodig hebben om het teveel eraf te trainen. Je bent geen vuilnisbak!

Overschotten 'opeten of weggooien', is volgens Ingrid dan ook een fout gesteld dilemma. 'Bewaren of verwerken' is beter. De meesten zien beide opties als extra werk en tijd (Tupperware zoeken met het juiste deksel, etiket, etc.). Toch pleit Ingrid voor een opwaardering van restjes. Zie ze als grondstof voor een nieuwe maaltijd, als oplossing bij weinig tijd om te koken en als geldbesparend! Een niet-wetenschappelijke hypothese die ze oppert, klinkt plausibel: mensen gooien sneller weg door de vervreemding van het natuurproduct. Wellicht zullen Veltleden hun met liefde en zweet opgekweekte groenten minder snel respectloos in de prullenbak gooien...

Ook hier eindigen we praktisch, met enkele goede voornemers tegen de verspilling. Analoog aan het bekende 'eetdagboek' dat diëtisten aanraden, stelt ze voor een 'dagboek over voedselverspilling' bij te houden. Of eens een week lang alleen te koken met wat in je in huis hebt.

Verspilling bij de supermarkt

Vervolgens stapt Hilke Bos-Brouwers naar de micro. Ze is projectleider Sustainability aan de Universiteit van Wageningen en we horen wederom een andere stem en aanpak, maar met veel overeenkomende punten. Zoals de pijnlijke realiteit dat supermarkten soms bewust kiezen voor maatregelen die tot verspilling leiden, en het blijven doen omdat ze zoveel verkopen. Wij als consument zijn echter net zo tegenstrijdig: hoe vaak kopen en koken we niet meer dan we nodig hebben, of minimaliseren we onze eigen verspilling onder het mom van 'de buurman gooit meer weg'?

Noemt men bessen die op de struik blijven hangen eigenlijk ook verspilling? Of melk die in de uier blijft zitten? Het is eveneens interessant de verspilling tegenover de totale inkoop te plaatsen, dat geeft de cijfers meer betekenis. Hilke vertelt over FOOD Battle, een samenwerking tussen verschillende supermarkten met als doel minder voedsel te verspillen. De campagne wil bewustwording creëren rond verspilling en reikt tips aan om slim te kopen, koken én bewaren.


Lunch

De vragen uit het publiek blijven komen, maar het is lunchtijd. Traiteur Sigrids schotelt ons – hoe kan het ook anders - 'overschotten' voor: (bio)groenten die hun weg niet vonden naar de winkelrekken of juist te lang in die rekken bleven liggen, sap en cake van appels 'die anders verloren waren gegaan'... Of hoe de kern van de studiedag meteen in de praktijk wordt gebracht.


Houdbaarheidsdata, hoe zit het daarmee?

Met een tevreden volle buik spitsen we de oren voor Lieve Busschots, woordvoerder van het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen of korter FAVV. Opnieuw horen we de gangbare valkuilen die tot verspilling leiden en opnieuw krijgen we praktische tips aangereikt om dat te vermijden. Lieve overtuigt ons van het grote verschil tussen 'ten minste houdbaar tot' (THT) en 'te gebruiken tot' (TGT). Of, de datum van minimale houdbaarheid tegenover de uiterste consumptiedatum.

Er volgen richtlijnen voor de interpretatie van deze houdbaarheidsdata. Zo tref je THT aan op minder kwetsbare producten en kan je de producten na deze datum nog gebruiken, op voorwaarde dat ze droog werden bewaard en de verpakking onbeschadigd is. Bij TGT raadt Lieve stellig aan om het product na het overschrijden van de datum niet meer te eten. Het gaat hier bijna steeds om verse en dus bederfbare producten zoals charcuterie, salades of vis. Op sommige producten vind je geen datum, zoals azijn, zout en suiker, of niet voorverpakte bakkerijproducten en verse groenten en fruit.

Afval wordt voedsel

De volgende spreker, Bruno van Haudenhuyse van GandaZwam, draait het om: in plaats van 'afval van voedsel', houdt hij zich bezig met 'voedsel (op basis) van afval'. Om zijn zwammen te laten groeien, gebruikt hij geen houten stammen, maar afval van industriële processen: afval van dieren- of planten of ook koffiegruis wordt gebruikt voor een nieuw eetbaar product.

Daarnaast wil hij de voedselketen verkorten en door zijn workshops consumenten terug het kringloopprincipe bijbrengen. Om de kringloop helemaal te sluiten, bedacht hij ook oplossingen voor zijn eigen restproduct, zijnde de voet van de paddestoelen: ze worden verwerkt tot pasta en dan gebruikt in onder andere sauzen en burgers. Naast een bijzonder interessant verhaal, krijgt hij van mij de prijs voor origineelste bedrijfsnaam, helemaal omdat hij ook samenwerkt met GandaHam!

Permacultuur?

'Tijd voor een beetje magie!', steekt Steven Plas van vzw Mier van wal, onderwijl een glazen bokaal met inhoud als een wereldbeker voetbal boven zijn hoofd houdend. Hij neemt het voltallige parlement mee in zijn verhaal dat hij brengt met raadsels, spanning en tikkeltje sensatie. Hoofdpersoon wordt gespeeld door 'de kool', en het blijken ook resten aangevreten kool te zijn in zijn weckpot. Ze zitten daar al een maand of vier… Vermaakt kijkt Steven toe hoe de pot door het publiek gaat en wie durft te proeven.

Dat ze niets over permacultuur geleerd heeft, zoals het programma aangaf, kwam als vraag uit het publiek... Stevens betoog ademde wat mij betreft permacultuur. Heb aandacht voor biodiversiteit, werk samen met in plaats van krampachtig te strijden tegen dierlijke belagers, experimenteer en leer, en vooral: neem de tijd om alles wat in je tuin gebeurt, goed te bestuderen. Stevens biodiverse verhaal laat zich moeilijk opschrijven. Je kunt wel een kijkje nemen op www.mier.be.

Wat doet Velt?

Velt informeert over de talrijke mogelijkheden om voedselverspilling tegen te gaan. Emelie Heller, voedingsmedewerker bij Velt, geeft ons een overzicht. De meest recente acties zijn bijvoorbeeld deze studiedag en de publicatie 'Lang leve de oogst', die iedere deelnemer – dankbaar - mee naar huis neemt.

Maar ook de 'volkskeuken' zag onlangs het levenslicht: mensen die vrijwillig koken met overschotten voor mensen die zich de maaltijd laten smaken. De volkskeuken creëert een plek waar vraag en aanbod elkaar ontmoeten. Momenteel loopt er een pilootproject in Antwerpen, en idealiter zal dit fenomeen zich geografisch verspreiden.

Slot

Magda De Meyer, adjunct-kabinetschef armoede van Ingrid Lieten, mag afsluiten. Het kabinet Lieten is bezig met sociale herbestemming van voeding. Voedselhulp lost weliswaar de armoede niet op, het kan wel de verspilling verminderen. We krijgen voorbeelden van zowel losse als meer structurele projecten en het eindigt positief: samen kunnen we het verschil maken!


Meer informatie

Wie er niet was, of wie behoefte heeft aan meer inspiratie, kan surfen naar deze sites:

Velt oneens over nieuwe beslissing rond vossenjacht

Reacties (0)

Natuurpunt en Vogelbescherming Vlaanderen zijn niet te spreken over de beslissing van de Vlaamse regering om de vossenjacht uit te breiden. Ook Velt betreurt deze beslissing. "In plaats van aan te geven hoe we kunnen samenleven met de vos, wordt het mogelijk om het hele jaar op vossen te jagen. Dat is een verkeerd signaal", zegt Geert Gommers, diensthoofd Kennis bij Velt.


Meer informatie

Sponsors

Boeken van Velt

Ontvang Seizoenen

In ons 2-maandelijks magazine vind je alles over ecologisch tuinieren, koken en leven.

Word lid en ontvang Seizoenen

Waarom Velt-lid worden?

  • Ontvang het tijdschrift Seizoenen
  • Geniet van korting op Velt-boeken en bij samenaankopen
  • Krijg korting in ruim 150 bio- en ecowinkels en webshops.

Word lid