Een dikke twee jaar geleden had Tania Berlize (50) een droom. Daarin werd ze uitgenodigd om een stukje mooiere wereld na te laten aan de generaties van morgen. Dat plantte het zaadje voor wat nu een beginnend voedselbos is in de gemeente Beersel (Vlaams-Brabant). ‘BosAardBlij wil een plaats zijn die kracht, hoop en schoonheid doorgeeft’, zegt ze.

Van een droom werkelijkheid maken, Tania deed het. In 2016, exact een jaar na het overlijden van haar papa, kreeg ze een droom die haar inspireerde om een voedselbos op te bouwen. ‘Ik ben al langer geboeid door ‘permacultuur’. Vooral het concept van voedselbossen spreekt me heel erg aan’, vertelt ze. ‘Op een nacht kreeg ik een droom dat we iets beters hebben na te laten aan onze jeugd en aan de komende generaties. Toen ontstond het idee om zelf een voedselbos te planten.’

Verwilderd

Diezelfde ochtend stuurde Tania nog een brief naar de burgemeester. Tot haar grote verbazing was hij haar idee genegen en spoorde hij aan om samen met de toenmalige schepen van Milieu Veerle Leroy een geschikte plek te zoeken. Het perceel op de hoek van de Pastoor Bolsstraat en de Onze-Lieve-Vrouwstraat te Alsemberg – een lapje grond van 28 are – bleek de plaats te zijn waar BosAardBlij groot zou mogen worden.

In december 2018, een dikke twee jaar later, kon het echte werk beginnen. En dat was een hele klus. Het stukje grond lag er aanvankelijk verwilderd en verwaarloosd bij. ‘Er werd dan ook geregeld afval gedumpt’, zegt Tania. ‘De plek moest dus eerst worden opgeruimd, alvorens we met de opbouw van het voedselbos konden starten.’

Boommeters en -peters

Dankzij heel wat helpende handen begint BosAardBlij stilaan vorm te krijgen. Er staan onder meer appelbomen, perenbomen, kersen- en kriekenbomen en amandelbomen. De gemeente financierde de aankoop van de bomen en biedt daarnaast logistieke ondersteuning. Maar af en toe vinden bomen ook  hun eigen weg naar BosAardBlij. ‘Sommige hebben een speciale betekenis, zoals de Dubbele Speeckaert die onze voorouderboom is. Of de kweepeer die de ouder-kindband eert’, aldus Tania.

Maar de opbouw van het bos verliep niet zonder slag of stoot. In het begin zetten vijf personen – waaronder Tania – hun schouders onder het project. Omstandigheden maakten echter dat de meerderheid van de kernleden afviel, wat een nieuw plan van aanpak vroeg.  Zo rees het idee om voor elke boom een meter of peter te zoeken die de boom en zijn omliggende grond zou verzorgen, de bodem rondom de boom zou beplanten en ‘kweken’ door deze permanent te bedekken met organisch materiaal.